Sunday, December 16, 2012

How Am I Supposed To Live Without You…

miss_you_078

I could hardly believe it when I heard the news today
I had to come and get it straight from you
They said you were leaving, someone swept your heart away
From the look upon your face I see it's true

So tell me all about it, tell me about the plans you're makin'
Then tell me one thing more before I go

Tell me, how am I supposed to live without you?
Now that I've been lovin' you so long
How am I supposed to live without you?
And how am I supposed to carry on?
When all that I've been livin' for is gone

Didn't come here for cryin', didn't come here to break down
It's just a dream of mine is comin' to an end
How can I blame you when I built my world around?
The hope that one day we'd be so much more than friends

And I don't wanna know the price I'm gonna pay for dreamin'
I need you now, it's more than I can take

Tell me how am I supposed to live without you?
Now that I've been lovin' you so long
How am I supposed to live without you?
And how am I supposed to carry on?
When all that I've been livin' for is gone

And I don't wanna know the price I'm gonna pay for dreamin'
Now that your dream has come true

 

How Am I Supposed To Live Without You

Thursday, December 13, 2012

प्रेम…

काही काळ असाच गेला होता...
सारेकाही पडद्याआड गेले होते...
आता कधीच प्रेम करणार नाही....
असे निश्चयाने ठरविले होते....

पण असे काय घडले की....
ठाम निश्चय हि विरून गेला....
इतका धृड असूनही तो....
मनातल्या मनातच राहून गेला....

त्या दिवशी अचानक अनपेक्षित असे काही घडले होते....
काय होते ते ह्याचे उत्तर त्या दोघांच्या मनात
अन काळाच्या पडद्याआड दडले होते....
दोघांच्याही मनात खुप अन खूपच प्रेम
बरसले होते....

पण कसल्याश्या ओझ्याखाली ते
अखंडपणे दबले होते....
जरी शरीरे साथ देत नव्हती
कारण कर्तव्ये आड येत होती....
तरी त्यांच्या मनाने
एकमेकांसाठीच जगायचे असे ठरविले होते....
असेच काही दिवस गेले....

एकाचे खंबीर होते पण दुसऱ्याच्या मनात
संशयाचे बीज उगविले....
पाहता पाहता अबोला आला
दोघांमधला दुरावा वाढत गेला....
संशयाच्या धुरामुळे खरे प्रेम झाकून गेले

दोघांच्या मनातले प्रेम मनातच राहून गेले....
संशयाच्या वजनापुढे मनाचे काही चालत नसते
ह्या दोघांच्या घोर युद्धात बिचारे हृदयच नेहमी मरत असते....
एकमेकांत गुंतताना आधीच विचार करायचा असतो....
नाहीतर आपल्या अशा वागण्यामुळे...

दुसऱ्याचा जीव जात असतो....
दुसऱ्याचा जीव जात असतो....

Friday, July 13, 2012

आधी होते मी दीवटी

आधी होते मी दीवटी
शेतकर्यांची आवडती
झाले इवली मग पणती
घरांघरांतून मीणमीणती!!

समई केले मला कुणी
देवापुढती नेवोनी
निघुनी आले बाहेर
सोडीत कालासा धूर!!

काचेचा मग महाल तो
कुणी बांधुनी मज देतो
कंदील त्याला जन म्हणती
मीच त्यातील प्री ज्योती !!

ब्त्तीचे ते रूप नवे
पुढे मिळाले मज बर्वे
वरात मज वाचून अडे
झ्ग्झ्गाट तो कसा पडे!!

आता झाले मी बीज्ली
घरे मंदीरे ल्ख्ल्ख्ली
देवा ठाउक काय पुढे
नवा बदल माझ्यात घडे .

एकच ठावे काम मला
प्रकाश द्यावा सकलांला
कसलेही मज रूप मिळो
देह जलो अन् जग उजलो!!

- वी. म. कुलकर्णी

Tuesday, July 10, 2012

कांदे पोहे…

भिजलेल्या क्षणांना आठवणींची फोडणी
हळदीसाठी आसुसलेले हळवे मन अन कांति
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे

आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे

नात्यांच्या या बाजारातून विक्रेत्यांची दाटी
आणि म्हणे तो वरचा ठरवि शतजन्माच्या गाठी
रोज नटावे रोज सजावे धरून आशा खोटी

आले मिटूनी लाजाळुपरी पुन्हा उघडण्यासाठी
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे

कांदे पोहे कांदे पोहे कांदे पोहे

दूर देशीच्या राजकुमारा ची स्वप्ने पाहताना
कुणीतरी यावे हळूच मागुन ध्यानी मनि नसताना
नकळत आपण हरवून जावे स्वतास मग जपताना
अन मग डोळे उघडावे हे दिवास्वप्न पहाताना

आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे

कांदे पोहे कांदे पोहे कांदे पोहे

भुतकाळच्या धुवून अक्षता तांदुळ केले ज्यांनी
आणि सजवाला खोटा रुखवत झाडांच्या फाद्यांनी
भविष्य आता रंगवण्याचा अट्टहास ही त्यांचा
हातावरच्या मेंदीवर ओतून लिंबाचे पाणी

आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदे पोहे

कांदे पोहे कांदे पोहे कांदे पोहे

मन वेडुलं वेडुलं...

मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...
जीवनात चालू आलं... माझ्या प्रियेचं पाऊलं...

रिक्त चौकट भरली... सारी सारुनिया धूळ...
गहिवरला गाभारा... असं सजलं राउळं...

... मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!
ओढ लागली जीवाला... जणू पडली भुरळ...

मोहोरला रानोमाळी... एक विरक्त बकुळ...
रोमी शहारे उठवी... तिच्या आठवांचे खूळ...

स्पर्शभासाने फुलली... गोड गुलाबांची फुलं...
मन वेडुलं वेडुलं... त्याला लागली चाहूलं...!

को-या आकाशी दाटली... गर्द ढगांची झाकोळं...
टपोर थेंब टिपायला... मनचातक व्याकूळ...

गर्दी जाहली स्वप्नांची... आतुरलं स्वप्नांकुल...
दारी उंबराही झाला... तिच्या स्वागता काकुळं...

मन वेडुलं वेडुलं
... त्याला लागली चाहूलं...!

Sunday, July 8, 2012

Agneepath … A Developers Version

Code ho bade bade…
Salon se phate pade…
Ek bhi LEAVE tu….
maang mat maang mat maang mat…
Agneepath Agneepath Agneepath…

Tu naa hasega kabhi…
Tu na khush rahega kabhi…
har Saturday office ane ki…
kar shapath kar shapath kar shapath…
Agneepath Agneepath Agneepath…

Ye mahan Project hai…
har koi REJECT hai…
CLIENT,BUG,REQUEST se…
lathpath lathpath lathpath…
Agneepath Agneepath Agneepath…

Saturday, June 2, 2012

दृष्ट लागण्या जोगे सारे…

दृष्ट लागण्या जोगे सारे
गालबोट हि कुठे नसे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥२॥

स्वप्नाहुन सुंदर घरटे
मनाहुन असेल मोठे
दोघानाहि जे जे हवे ते
होइल साकर येथे ॥२॥

आनंदाची अन तृप्तीची
शांत सावली येथे मिळे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥२॥

जुळली रे नाते अतुट
घडे जन्मा जन्माची भेट
घेऊनीया प्रितीची आण
एकरुप होतील प्राण ॥२॥

सहवासाचा सुंगध येथे
आणि सुगंधा रुप दिसे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥२॥

दृष्ट लागण्या जोगे सारे
गालबोट हि कुठे नसे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥२॥

 

jo-moulton-home-sweet-home

Tuesday, April 17, 2012

Har ek BOSS zaruri hota hai.

Har ek BOSS zaruri hota hai.
Koi fri evning review par bulaye
Koi sat ko office bulaye.

Ek tere idea ko apna bataye,
Aur Ek tera target har month badhaye. ...

Koi nature se gentle,
koi Ghost hota hai,
Par har ek boss zaruri hota hai.

Ek ghadi ghadi review kare par kabhi kabhi advice de
Ek kabhi kabhi review kare aur ghadi ghadi advice de.

Koi Gyan ka ghoomta phirta satellite,
Koi din raat rakhe team ko tight;
Koi welcomed hai,
koi forced hota hai

Par har ek boss zaruri hota hai......

boss-employee-cartoonF-N-194963-13

Tuesday, January 24, 2012

एक होता विदुषक

एक होता विदुषक , नाव त्याचं लक्ष्या..

शांतेचं कार्ट चालू आहे
हा बसला ज्याच्यावर ठपका
मग,चल रे लक्ष्या मुंबईला म्हणत
धुमधडाका ज्याने केला..

हसवलं त्यानं जगाला
बोलक्या डोळ्यांनी,मिश्किल हास्याने
अफलातून बोलांनी,चुलबुल्या स्वभावाने
मोहवलं त्यानं मनाला..

शुभ बोल ना-या म्हणत
सा-यांनी त्याच्यापुढे रगडला माथा
पण त्यानं धांगडधिंगा करत
गडबड घोटाळ्याचा शेजार नाही सोडला..

दे दणादण करत
मारलं त्यानं खलनायकांना
प्रेम करुया खुल्लमखुल्ला म्हणतं
जिंकलं त्यानं प्रेमिकांना..

नायिकेच्या बापापुढे करे तो थरथराट
बनवा बनवी करणा-यांसाठी असे तो खतरनाक
बचतीचे धडे देणारा होता तो चिकट नवरा
बहिणीसाठी विघ्नहर , हाच सूनबाईचा भाऊ होता..

रंगत संगतीनं ह्याच्या जो तो रंगलेला
मस्करीने त्याच्या रसिक झपाटलेला..

पण नियतीने कथेचा सापळा असा रचला
धडाकेबाज विदूषकाचा रोल तिनं काटला..

पण, बजरंगाची कमाल बघा
नियतीलाही बेट्याने हरवला..

अरे,रडवून ‘ जाईल ‘ तो विदूषक कसला ?

पडद्यावरून मनात उतरुन..

मनमुराद हसवत सर्वांना
लक्ष्या तर अमर झालेला..

लक्ष्या अमर झालेला..

1084

Tuesday, January 17, 2012

The Story of the Butterfly

A man found a cocoon of a butterfly.
One day a small opening appeared.
He sat and watched the butterfly for several hours
as it struggled to squeeze its body through the tiny hole.
Then it stopped, as if it couldn't go further.

~b795383

So the man decided to help the butterfly.
He took a pair of scissors and
snipped off the remaining bits of cocoon.
The butterfly emerged easily but
it had a swollen body and shriveled wings.

The man continued to watch it,
expecting that any minute the wings would enlarge
and expand enough to support the body,
Neither happened!
In fact the butterfly spent the rest of its life
crawling around.
It was never able to fly.

What the man in his kindness
and haste did not understand:
The restricting cocoon and the struggle
required by the butterfly to get through the opening
was a way of forcing the fluid from the body
into the wings so that it would be ready
for flight once that was achieved.

Sometimes struggles are exactly
what we need in our lives.
Going through life with no obstacles would cripple us.
We will not be as strong as we could have been
and we would never fly.