तो…

अबोल तुझ्या शब्दातले
बोल तो बोलून गेला
निरागस तुझ्या डोळ्यातली
आसवे तो पुसून गेला

तरंगत्या प्रेमाचे भाव मनी
उमटवूनी तो निघून गेला
ओठांवरचे नाजूक काहीतरी
नकळत तो खूलवून गेला

कोपऱ्यात हृदयाच्या
प्रेमाचा हिंदोळा तो झुलवून गेला
दरवळ सुगंधी फुलांचा तुझ्यात
पसरवूनी तो निघून गेला

दडवूनी आस प्रेमाचि खरया
मैत्रीत तो जगून गेला
सतत तुझी काळजी करणारा
तो स्वतःच्याच काळजीत निघून गेला

आयुष्यभर चित्र काढणारा तो चित्रकार
अखेर तुझ्यासाठी तो कविता बनवून गेला
असतानाही प्रेम तुझ्यावर मनापासून
मैत्री तुटेल म्हणून प्रेमाचे हे गुपित तो कायमचा घेऊन गेला............ ......... ....!!!

तू...!

पहायचे होते मला..
तुझ्या डोळ्यांत , माझे प्रतिबिंब..
पहायचे राहून गेले..

ऐकायचे होते मला..
तुझ्या आवाजात , माझे नाव..
ऐकायचे राहून गेले..

अनुभवायचे होते मला..
तुझ्या श्वासांत , माझे श्वास..
अनुभवायचे राहून गेले..

तुला पाहणे, तुला ऐकणे, तुला अनुभवणे....राहून गेले....

भेटीचे तर होते............ ....फक्त बहाणे ,
मजसाठी तर झाले असते ते , ’ जगणे ’..

तुझ्या डोळ्यांच्या तेजात ,
उजळले असते लक्ष दीप , माझ्या नेत्रांत
जे तेवत राहिले असते , उदास अंधा-या रस्त्यांत..

तुझ्या श्वासांच्या सुगंधात ,
फुलले असते संजीवन प्राण , माझ्या श्वासांत
जे भरत राहिले असते जीवन , श्वास रोखणा-या क्षणांत..

तुझ्या आवाजाच्या मारव्यात ,
गुंजले असते मधुर गीत , माझ्या आत्म्यात
जे देत राहिले असते साद , भग्न एकाकी आयुष्यात..

पण, पण....

एक ’ भेट ’ काय टळली..
अन ' जगायचे ' राहून गेले..

' तुझ्याबरोबर ' जगायचे राहून गेले..

ते पण एक वय असतं

ते पण एक वय असतं
दिवसभर पाळण्यात झोपायचं
सगळ्यांकडून कौतुक करून घेण्याचं

ते पण एक वय असतं
हाफ चड्डीत गावभर फिरायचं
आईची नजर चुकवून डब्यातलं खायचं

ते पण एक वय असतं
मुलींच्या स्क्रॅपबुक्स भरायचं
आणि तरीही त्यांच्याशी बोलायला लाजायचं

ते पण एक वय असतं
घरी खोटं बोलून पिक्चरला जायचं
आवाज म्युट करून रात्री एफटीव्ही पहायचं

ते पण एक वय असतं
तिच्यावरचं खरं प्रेम तिला सांगून टाकायचं
तिच्या उत्तराची वाट पाहत रात्रंदिवस झुरायचं

ते पण एक वय असतं
आता छोकरी नंतर नोकरीच्या मागे लागायचं
पॅकेजचा विचार करत B.E.ची स्वप्नं पहायचं

ते पण एक वय असतं
लग्नाच्या 'डोमिनियन स्टेटस' आधी तारूण्यातला टोटल इंडिपेंडंस आठवायचं
आई आणि बायकोत कितीही भांडणं झाली तरी आपण मात्र शांत रहायचं

ते पण एक वय असतं
प्रिमियम्सच्या चिंतेत रात्रभर जागायचं
शेअर मार्केटच्या तालावर आपल्या इन्व्हेस्टमेंट्सना नाचवायचं

ते पण एक वय असतं
आपल्या मुलांचे सगळे हट्ट पुरवायचं
त्यांच्या साठी स्थळ शोधताना आपलं तारूण्य आठवायचं

ते पण एक वय असतं
सगळ्या जबाबदार्याथ पार पाडल्यावर गॅलरीत पाय पसरून बसण्याचं
आभाळाकडे पाहत फक्त यमाच्या निर्देशाची वाट पाहत बसण्याचं

आजही ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात...

आजही ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात

कधी मेसेस मधून तर कधी इमेल मधून...
एकमेकांच्या अधूनमधून संपर्कात असतात...

एकमेकांची खबर ठेवणे आजही त्यांनी सोडलेले नाही,
समोरच्याला इग्नोर करणं आजही त्यांना जमलेलं नाही..
जरा काही खट्टा झाला कि एकमेकांची काळजी करत बसतात..
कारण आजही ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात

पण आता पुर्वीसारख उठ सुठ ते एकमेकांना फोन करत नाहीत,
जर फोन केलाच कोणी तर काय बोलयाच हे दोघानाही सुचत नाही..
मग फोनवर उगाचच ते शब्दांशी खेळत बसतात...
जेव्हा आज ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात

त्या दोघांना वेगळ होऊन बरेच महिने झालेत..
आता ते फक्त चांगले मित्र म्हणून राहिलेत..
तरीही कधी कधी जुन्या आठवणी मना मध्ये हळूच डोकावतात...
जेव्हा आज ते कधीकधी एकमेकांशीबोलतात

ती टेन्शन मध्ये असली कि तिचा पहिला फोन त्यालाच असतो..
तो ही सगळी कामे बाजूला सारून तिच्यासाठी हाजीर राहतो..
कारण त्याला माहित असत..
फार काही झाल्याशीवाय तिचा आवाज कातर नसतो...
त्याच्याइतकं जवळच अजूनही तीच कोणीच नसत ..
मग जोडीदाराच्या नकळत ते एकमेकांना भेटतात..
कारण आजही ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात

त्याच्यासाठी कधी कधी ती हि कासावीस होते...
विसरविसर म्हणता म्हणता त्याचीच होऊन राहते..
पण तिच्या भावना ती शब्दात कधीच मांडत नाही..
आणि तोहि बोलताना तिच्या डोळ्यात कधीच बघत नाही..
अस न बोलताच ते एकमेकांना खूप समजून घेतात..
जेव्हा आज ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात

दूर जाताना दिलेलं मैत्रीचं वचन ते अस नेहमीच पाळतात..
आणि म्हणूनच आजही ते कधीकधी एकमेकांशी बोलतात...

एकदा एक झाड़ वेलीच्या प्रेमात पडलं..........

एकदा एक झाड़ वेलीच्या प्रेमात पडल ,
तिला पाहताच त्याला तीच वेड लागल ,

वेलीला विचारू तरी कस? या प्रश्नाने त्याला पछाडल,
पण, आपण जरा धीर धरावा अस म्हणत त्याने स्वतहाला सावरल,

वेल मात्र आपली हसत ,खेळत राहत होती,
ते पाहून झाडाने तिच्याशी मैत्री केली होती ,

काही दिवसाने वेल मात्र जमिनीवर पसरू लागली ,
ते पाहून झाडाने तिची विचारपूस केली ,

वेल म्हणाली , झाडा मला तुझा आधार हवा आहे ,
तू मला आधार देशील का ??
यावर झाड़ म्हणाले , तू माझी होशील का ???

ते ऐकताच वेलिने नकारार्थी मान हलवली ,
ते पाहून झाडाची निराशा झाली ,

हिरमुसलेले ते झाड़ क्षणभर विचारात पडले ,
विचार करून त्याने वेलीला आधार देण्याचे वचन दिले ,

वचन देताच वेल मात्र झाडाला बिलगली ,
अन , हसता हसता त्याची आसवे हळूच ओघळली ,

आसवे पुसत पुसत त्याने तिला आधार दिला ,
कारण .... तिला आधार देण हा त्याच्या प्रेमाचा भाग ठरला ..

तुझे माझे नाते

तुझे माझे नाते आता मलाच कळत नाही....
शब्दात पकडू म्हणले तर शब्दच मला कळत नाहीत...
प्रत्येक तास, प्रत्येक मिनट...
आता फ़क्त विरहाचाच आठवतो....

विसरुन जाउ म्हणले तर अश्रु बनुन ओघळतो....
तुझा भास आता जाणवत रहातो मनाच्या प्रदेशात....
पकडू म्हणले तर सगळा प्रदेश उजाड दिसतो....

आता फ़क्त मी तुझ्यासाठी एक दिवा लावू शकतो...
आणि विझताना त्या दिव्यात आपले प्रेम बघु शकतो

ती मला बेस्ट फ्रेंड मनायाची...!!!

मला वाटायचे तिच माझ्यावर जिवापाड प्रेम आहे..
फक्त मी विचारायची देरी आहे..
मलाही ती प्रचंड अवाड्याची..
जेवा ती मला आपला "BEST FRIEND" म्हणायची..
मनातले गुपित फोडायची..
लाडात येवून बोलायची..
लटक रागवायची..
माझ्याशी भांडायाची ..
गप्पा मारायची..
माझ्या कविता ऐकायची..
त्याना उस्फ़ुर्त दाद दयाची..
माझ्यावर प्रेम करायची..
पण मला माहित नवत..ती मला
फक्त आपला "BEST FRIEND"..मानायाची.

 

मला खुप यातना झाल्या जेवा ती म्हणाली..
"मी प्रेमात पडले रे त्याच्या"...
पण तिच्या अपेक्षे तेप्रमाने मी तेवा तिची थट्टा केली..
अन तिची कली लगेचच खुलावली ..
तिला काय सांगू काय नको असे झालेल.
अस तिला कितिदातरी पहिलेल..
मी म्हणालो.."मजा आहे बुआ एका मुलीची.."
ती म्हणाली "तुलापन मिलेल रे साथ कुना सुन्दरिची.."
मन रडत असतानाही हसत होत..
तिला कालू न देण्याची सगली कलजी घेत होत..
तिला पण काहीच कलले नाही..
प्रेमात पडलेल्या तिला वेगले कही दिसले नाही..
मी पण तसदी घेतली नाही मनातले कही बोलायची ..
कारन ती मला आपला " BEST FRIEND" मानायाची ..

 

ती गेल्यावर मी सुन्न झालो..
आतल्यात मग्न झालो .
तिच्या आठवणी आठवू लागलो..
तय पुसून टाकायच्या निष्फल प्रयत्न करू लागलो..
तिच्याशी बोलताना मी तिची खुप थट्टा करायचो..
त्याच्या नावाने तिला भरपूर चिदावयाचो..
कोणाशी भंद्ल्यावर मात्र तिला माझी आठवण यायची..
आजही तिला माझ्या मध्यस्तिची गरज वाटायची ..
ती अजुनही माझ्याशी खुप बोलायची.
खुप कही सांगायचे आहे असे म्हणायची
पण कधी हे मात्र सांगायला विसरायची ..
मनातले अश्रु मी तिला कधीच दिसू दिले नाहीत
कारन ती मला तिचा "BEST FRIEND" मानायाची..

 

मी मात्र आतल्या आत कुढत बसायचो..
माझ्याच एक्टेपनत हरवलेला असायचो..
तिचे बोलने ऐकत असताना..
मुकपने आपले अश्रु गिलत असायचो..
तिच्यासमोर नाटक करने फारच कठिन होते..
कारन माझे मन तिच्याकडे अजुन गहन होते..
त्याच तीच भंडन ती मला येवून सांगायची.
माझ्याशी बोलूं मोकले वाटले अस म्हणायची ..
स्वतःच्या वेदना लपवून तिचे बोलने
शांतपणे ऐकून घ्यायचो
एक दोन गोष्टी सांगुन तिला बारे वाटेल असे काहीतरी संगयाचो..
माझ्या बोलण्यापेक्षा माझ्या असन्यवाराच ती समाधानी असायची..
कारन ती मला तिचा "BEST FRIEND" मनायाची..

 

आदेमदे तिलापन काहीबाही हुक्की यायची...
कोणाच्याही नावावरून मला चिडवून पहायची..
मीही हसून खोता राग दखावयाचो ..
तिच्या चिड्न्यावर खोते चिडून तिला खुश करायचो..
माझ्या वेदना अणि दुःख तिला कधी दखावलेच नाही..
एक शब्दानेही तिला कही कालू दिले नाही..
तय दिवशी त्याची अणि माझी भेट झाली..
माझी थास्थास्नारी जखम पुन्हा उघडी पडली..
तिने माझी ओळख चांगला मित्र म्हणुन करून दिली..
मी भेट दिलेल्या "माझ्या कवितांची वाही त्याला दाखवली..
दुसर्याच दिवशी त्याने तिला "आपली कविता भेट दिली"..
कारन त्याला कदाचित तिच्याबद्दल asurkshitata भासली ..
तिला मात्र कधीच ह्याची भीती नाही वाटायची..
कारन ती मला तिचा फक्त "BEST FRIEND"..मानायाची..

 

तिच्या लग्नात तिने मला अवर्जुन बोलावले..
लग्नाला नक्की यायचे असे पत्रिकेत लिहून पाठवले,
माझ्या रुध्याची शंकले मीच गोला केलि..
एक तिच्या आवडीचे गिफ्ट घेवून तिची भेट घेतली..
चेहरा हसरा ठेवून मी कालजी घेतली तिला खुश ठेवायची .
कारन ती मला तिचा "BEST FRIEND" मनायाची..
तिच्या लग्ननतर मी एक गोष्ट केलि.
कटाक्षाने तिची भेट टालली..
माझ्या वागन्यताला फरक तिला कलुन द्याचा नवता..
कारन त्याच्या प्रेमात बुडालेल्या तिला..
माझ्या अश्रुंची मुलीच कदर नवती..
मी इतके दिवस असे कही दखाव्लेच नाही..
कारन ती मला तिचा "BEST FRIEND " मनायाची...

 

आयुष्यभर एकटा रहूँ जगत आलो..
तिच्या पत्रांना जनून बुजुन एक दोन ओलित उत्तरे लिहू लागलो..
माझ्या busy lifecha चांगला बहाना माझ्याकडे होता..
तिच्याही व्यपंमुले तिला अजिबात वेळ नवता..
तरीही माझ्या एक दोन ओलीना ती उत्तरे पठावायाची..
कारन ती मला तिचा "BEST FRIEND" मनायाची...
तिच्या अखेरच्या क्षणी मी तिला भेटलो..
इतके दिवस थाम्ब्लेल्या अश्रुन्सकत बोललो ..
शेवटचा घटका मोजताना तिला फार बोलावले नाही..
तरीही एक वाक्यात तिने मला सांगितले..
" तू आतापर्यंत खरे मित्रत्व दाखवले ..
दोल्यानिच ती म्हान्याचे ते म्हणाली..
ती मला तिचा "BEST FRIEND" मनायाची..

 

आता माझाही प्रवास संपत आला आहे..
मागे बघताना त्या हिर्वलीचा हेवा वाटत आहे..
आताच पोस्टमन येउन हे पार्सल देवून गेला..
माझ्या मानत प्रश्नाचे कहर माजवुन गेला
काय गरज होती का तिला तिच्या मृतुपत्रात
आवर्जुन माझ्यासाठी कही ठेवायची ..
पण नाही ..कारण..
ती मला तिचा "BEST FRIEND" मनायाची..
तिच्या डायरी मधे मला सापडले ..
माझे हरवलेले क्षण , आठवणी..खोड्या.. थट्टा..हसने..बोलने..रदने..गुपित गोष्टी..गाठी..भेटी..मैत्री अणि बरेच काही..अणि पटत गेले..
खरच ती मला तिचा "BEST FRIEND " मनायाची...

 

व्हा शेवटच्या पानावरच्या तिच्या ओली वाचल्या .
रुध्यात्ल्या अश्रुना जणू वाटा मोक्ल्या झाल्या..
"मला वाटते त्याच माझ्यावर जिवापाड प्रेम आहे..
फक्त त्याने मला विचारायची देरी आहे ..
मला तर तो प्रचंड अवाड्तो..
मी त्याला "BEST FRIEND " म्ह्न्त्ल्यावर..
गालातल्या गलत हस्तो..मनातले गुपित सांगतो..माझे ऐकतो...माझ्याशी भांडतो..
त्याच्या कविता ऐकवून , माझ्याकडे अर्थपूर्ण कटाक्ष टाकतो...माझ्यावर प्रेम करतो..
खर्च का तो माझ्यावर खरे प्रेम करतो..??????
जणू माझ्याच ओली मी तिच्या डायरीत वाचत होतो..
मरन्यापुर्विच सरणावर जलत होतो..
काय गरज होतो मरण शय्येवर नियातिनेही
माझी अशी क्रूर थट्टा करायची..
त्या शेवटच्या क्षणी मला जाणवून दयाची.. की
वेड्या , ती तुला तिच "TRUE LOVE" मानायाची...!!!